1 wciąż rzucają cień na amerykańskie rolnictwo, tworząc znaczącą niepewność dla rolników i powiązanych z nimi przedsiębiorstw. Chociaż niedawne korekty przyniosły pewną tymczasową ulgę, fundamentalne napięcia utrzymują się, stawiając niektóre sektory, zwłaszcza producentów soi, w niepewnej sytuacji.
Sektor soi pozostaje narażony
Pomimo tymczasowej redukcji niektórych taryf ogłoszonej przez administrację Trumpa, amerykańska soja jest nadal bardzo podatna na chińskie działania odwetowe w handlu. W 2024 roku Chiny były celem ponad połowy (ponad 52%) całego amerykańskiego eksportu soi, co podkreśla znaczącą zależność. Kontrastuje to ostro z uprawami takimi jak kukurydza, które mają minimalny bezpośredni kontakt z rynkiem chińskim. Chociaż kontrakty terminowe na soję odnotowały krótkotrwały wzrost po tymczasowej korekcie taryf, podstawowe ryzyko wznowienia lub eskalacji taryf pozostaje głównym zmartwieniem, zwłaszcza biorąc pod uwagę 1 na różne towary nałożone przez oba kraje.
Potencjalne wznowienie subsydiów rolnych
Trudne środowisko handlowe ożywiło dyskusje na temat federalnego wsparcia dla sektora rolnego. Chińskie taryfy odwetowe na import z USA dodatkowo zwiększają presję na amerykańskich rolników. W konsekwencji, rośnie oczekiwanie, że subsydia rolne mogą zostać ponownie wprowadzone, aby pomóc złagodzić finansowe skutki. Biały Dom potwierdził, że pomoc dla rolników jest rozważana. Jest to zgodne z działaniami podjętymi podczas pierwszej kadencji prezydenta Trumpa, kiedy zatwierdzono znaczące pakiety pomocy o łącznej wartości 28 miliardów dolarów, w tym znaczną alokację 16 miliardów dolarów w 2019 roku. Jednakże, biorąc pod uwagę, że Departament Rolnictwa już prognozuje 42,4 miliarda dolarów bezpośrednich płatności dla rolników w 2025 roku, pojawiają się pytania dotyczące zdolności fiskalnych do znacznych *nowych* pakietów pomocowych.
Przedsiębiorstwa rolne radzą sobie w warunkach niepewności
1 różni się w zależności od branży rolniczej. 1, takie jak producenci sprzętu AGCO (AGCO) i CNH Industrial (CNHI), wykazały się zdolnością adaptacji, wznawiając dostawy po początkowych przerwach poprzez dostosowanie się do sytuacji taryfowej.
Z kolei firmy zajmujące się środkami do produkcji roślinnej napotykają inne wyzwania. Firma Corteva (CTVA) została zauważona za swoją względną odporność, przypisywaną w dużej mierze jej ograniczonemu kontaktowi z rynkiem chińskim. Kurs akcji spółki odzwierciedlał te pozytywne perspektywy niedawnymi wzrostami.
Jednakże, taryfy na chińskie towary mogą zwiększyć koszty środków produkcji dla innych firm. Na przykład FMC Corporation (FMC) w dużym stopniu polega na dostawcach materiałów z Chin i Indii. Firma wyraźnie zaznaczyła w zgłoszeniach regulacyjnych „znaczną niepewność” otaczającą obecne stosunki handlowe. Chociaż kurs akcji FMC doświadczył ostatnio krótkoterminowego wzrostu, w ciągu ostatniego miesiąca znajdował się pod presją spadkową, odzwierciedlając obawy inwestorów dotyczące potencjalnych wzrostów kosztów i zakłóceń w łańcuchu dostaw. Ogólna sytuacja podkreśla złożone i często nieprzewidywalne skutki międzynarodowej polityki handlowej dla sektora rolnego.
